پیشگیری و مراقبت از بیماریهای شایع کلیوی با یک کلیک سادهشیوع بیماریهای کلیه باسرعت خیلی زیاد درحال افزایش است به این جمع برای پیشگیری و مراقبت از مشکلات کلیوی بپیوندید.

« Table of Contents

فصل بیست و سوم: عفونت مجاری ادرار در کودکان

فصل 23 عفونت ادراری در کودکان عفونت ادراری یکی از مشکلات رایج در کودکان با اثرات کوتاه‌مدت یا طولانی‌مدت بر سلامتی است. چرا عفونت ادراری در کودکان به توجه فوری و درمان سریع در مقایسه با بزرگ‌سالان نیاز دارد؟ کودکان مبتلا به عفونت ادراری به این دلیل به توجه سریع نیازمند هستند که: • عفونت ادراری علت رایج تب در کودکان است و بعد از عفونت مجاری تنفسی و اسهال سومین رتبه را در بین رایج‌ترین علل عفونت در کودکان دارد. • درمان نامناسب و تأخیری ممکن است موجب آسیب کلیوی دائمی شود. عود عفونت ادراری موجب زخم در کلیه می‌شود که در طولانی‌مدت می‌تواند منجر به فشارخون بالا، رشد ضعیف کلیه و حتی بیماری کلیوی مزمن شود. • به دلیل علائم متغیرش، تشخیص عفونت ادراری اغلب صورت نمی‌گیرد. میزان مراقبت زیاد و حساسیت شدیدی برای تشخیص لازم است. • خطر عود بیماری بالا است. عوامل پیش‌آگهی عفونت مجاری ادراری در کودکان چیست؟ موارد زیر عوامل خطر رایج در کودکان مبتلا به عفونت ادراری است: • دختران پیشابراه کوتاه‌تری دارند که احتمال بروز عفونت ادراری را بیشتر می‌کند. • پاک کردن از عقب به جلو (به‌جای جلو به عقب) بعد از اجابت مزاج. • ناهنجاری‌های ساختاری مجرای ادرار (مثلاً دریچه خلفی پیشابراه). • وجود ناهنجاری‌های مادرزادی مجاری ادراری مثل رفلاکس مثانه به حالب (حالت جریان رو به عقب غیرطبیعی ادرار از مثانه به حالب‌ها و به سمت کلیه‌ها) و دریچه خلفی پیشابراهی. • احتمال عفونت ادراری در پسران ختنه نشده بیشتر از پسران ختنه شده است. • سنگ در مجرای ادراری. • علل دیگر: یبوست، بهداشت ضعیف در ناحیه پرینئوم، وجود کاتتر طولانی‌مدت یا سابقه خانوادگی عفونت ادراری. عفونت مجرای ادرار علت رایج تب در کودکان است.
نشانه‌های عفونت مجرای ادراری کودکان بزرگ‌تر اگر در حین ادرار کردن مشکلی دارند می‌توانند آن را بیان کنند. علائم رایج عفونت‌های مجرای ادراری در کودکان و بزرگ‌سالان مشابه است و در فصل 18 بررسی شدند. کودکان کم سن تر قادر به بیان مشکل نیستند. در حین ادرار گریه می‌کنند، مشکل یا درد دارند، ادرارشان بوی عفونت می‌دهد و تب متناوب بدون علت دارند. کودکان کم سن تری که مبتلا به عفونت مجاری ادراری هستند ممکن است اشتهای اندک، تهوع یا استفراغ، افزایش وزن اندک یا کاهش وزن، تحریک‌پذیری داشته باشند یا کلاً بدون علامت باشند. تشخیص عفونت مجرای ادراری بررسی‌های انجام‌شده در کودکان مبتلا به عفونت مجرای ادراری عبارت‌اند از: 1- بررسی‌های پایه در عفونت مجاری ادراری • آزمونه‌ای غربالگری برای عفونت مجاری ادراری: آزمایش ساده ادرار (میکروسکوپی یا نوار ادراری). جزئیات بیشتر در فصل 18 تشریح شد. • آزمون تشخیص قطعی عفونت مجاری ادراری: کشت ادرار و آزمون حساسیت (CS ادرار) برای تائید تشخیص، شناسایی باکتری‌های خاصی که موجب عفونت می‌شوند و انتخاب مناسب‌ترین آنتی‌بیوتیک جهت درمان. • آزمایش خون: هموگلوبین، شمارش کل سلول‌های خونی و شمارش گلبول‌های سفید، اوره خون، کراتینین سرم، قند خون و پروتئین واکنشی. 2- بررسی‌های تشخیصی فاکتورهای خطر عفونت مجاری ادراری • آزمون‌های رادیولوژیکی برای کشف ناهنجاری‌های زمینه‌ای: سونوگرافی کلیه و مثانه، رادیوگرافی از شکم، تصویر از مثانه و پیشابراه در حین تخلیه ادرار "وی سی یو جی"، سی‌تی‌اسکن یا "ام آر ای" از شکم و اوروگرافی داخل وریدی "آی وی یو". • آزمون‌های کشف زخم (اسکار) کلیه: اسکن کلیه با اسید دیمرکاپتوسوسینیک بهترین روش کشف اسکار کلیه است. اسید دیمرکاپتوسوسینیک را باید ترجیحاً 3 تا 6 ماه بعد از یک دوره عفونت ادراری انجام داد. • بررسی‌های اورودینامیک برای ارزیابی عملکرد مثانه. • سیستواورتروگرام حین ادرار کردن چیست؟ چه زمان و چگونه باید این کار انجام شود؟ • سیستواورتروگرام حین ادرار کردن یا "وی سی یو جی"(قبلاً با نام سیستواورتروگرام تخلیه‌ای یا "ام سی یو" شناخته می‌شد) آزمون رادیوگرافیک بسیار مهمی برای کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری و رفلاکس مثانه به حالب "وی یو آر" است. آزمون "وی سی یو جی" استاندارد طلائی تشخیص رفلاکس مثانه به حالب و شدت (رتبه‌بندی) و کشف ناهنجاری‌های مثانه و پیشابراه است. این آزمایش باید برای هر کودک زیر 2 سال بعد از اولین دوره از عفونت مجاری ادراری انجام شود. • "وی سی یو جی" باید بعد از درمان عفونت مجاری ادراری، معمولاً بعد از اولین هفته تشخیص انجام شود.
مهم‌ترین آزمایش‌های تشخیص فاکتورهای پیش‌آگهی دهنده عفونت مجاری ادراری سونوگرافی، "وی سی یو جی" و "ای وی یو" هستند. • در این آزمایش ظرفیت مثانه با ماده کنتراست (رنگ مایع حاوی رادیو دارو یددار که در فیلم‌های اشعه ایکس قابل‌رؤیت است) از طریق یک سوند ادراری تحت احتیاط‌های شدید برای پیشگیری از عفونت و معمولاً تحت پوشش آنتی‌بیوتیکی پر می‌شود. • مجموعه‌ای از تصاویر رادیوگرافیکی قبل و در فواصل زمانی در طول ادرار کردن گرفته می‌شود. این آزمایش دیدگاهی جامع در مورد ساختار و عملکرد مثانه و پیشابراه می‌دهد. • "وی سی یو جی" می‌تواند جریان ادرار از مثانه به سمت عقب به حالب‌ها یا کلیه‌ها را که رفلاکس مثانه به حالب نامیده می‌شود شناسایی کند. • همچنین "وی سی یو جی" برای تشخیص وجود دریچه خلفی پیشابراهی در نوزادان پسر استفاده می‌شود. پیشگیری از عفونت مجرای ادراری 1- افزایش مصرف مایع ادرار را رقیق می‌کند و به بیرون راندن باکتری‌ها از مثانه و مجرای ادراری کمک می‌کند. 2- کودکان باید هر دو تا سه ساعت یک‌بار ادرار کنند. نگه‌داشتن ادرار در مثانه به مدت طولانی فرصت رشد را به باکتری‌ها می‌دهد. 3- پاکیزه نگه‌داشتن ناحیه تناسلی کودکان. بعد از دستشویی کودک را از جلو به عقب (نه از عقب به جلو) تمیز کنید. این عادت مانع رشد و انتشار باکتری‌ها در ناحیه مقعدی به پیشابراه می‌شود. 4- تعویض متناوب پوشک بچه برای پیشگیری از تماس طولانی‌مدت مواد دفعی با ناحیه تناسلی. 5- کودکان باید فقط لباس‌زیرهای پنبه‌ای داشته باشند تا جریان هوا میسر شود. از شلوارهای تنگ و لباس‌زیرهای نایلونی پرهیز کنید. 6- پرهیز از وان¬های پر از مایعات و پودر bubble bath. 7- برای پسران ختنه نشده، پوست ختنه‌گاه باید مرتباً شسته شود. 8- در کودکان مبتلا به "وی یو آر"، ادرار کردن دوگانه یا سه‌گانه (عبور ادرار) برای پیشگیری از باقی ماندن ادرار توصیه می‌شود. 9- یک دوز اندک روزانه آنتی‌بیوتیکی برای طولانی‌مدت به‌عنوان معیار پیش‌گیرنده (پروفیلاکتیک) برای برخی از کودکانی مستعد عفونت ادراری مزمن هستند توصیه می‌شود. "وی سی یو جی" مطمئن‌ترین آزمایش رادیوگرافیکی است که در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادارای برای کشف رفلاکس مثانه به حالب و دریچه خلفی پیشابراه انجام می‌شود.
درمان عفونت مجرای ادراری روش‌های کلی تمامی روش‌های پیشگیری از عفونت باید دنبال شوند. • به کودک مبتلا به عفونت ادراری توصیه می‌شود که بیشتر آب بنوشند. کودک بستری‌شده در بیمارستان نیازمند درمان مایع از طریق داخل وریدی هستند. • داروهای مناسبی باید برای تب استفاده شوند. • آزمایش ادرار و کشت ادرار و تعیین حساسیت باید بعد از تکمیل درمان به‌منظور اطمینان از این انجام شود که عفونت به‌اندازه کافی کنترل می‌شود. انجام آزمایش‌های ادراری برای تمام کودکان لازم است تا تائید کنند که عود عفونت رخ نمی‌دهد. • سونوگرافی و دیگر بررسی‌های مناسب باید برای کودکان مبتلا به عفونت ادراری انجام شود. درمان اختصاصی • در کودکان، عفونت مجاری ادارای باید بدون تأخیر با آنتی‌بیوتیک‌ها برای حفاظت از گسترش به کلیه‌ها انجام شود. • کشت ادرار باید پیش از شروع درمان برای شناسایی باکتری‌های عامل بیماری و انتخاب مناسب آنتی‌بیوتیک‌ها فرستاده شود. • درصورتی‌که کودک تب بالا، تهوع، پهلودرد شدید دارد و قادر به مصرف داروهای خوراکی نیست، نیازمند بستری و آنتی‌بیوتیک‌های داخل وریدی است. • آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی را می‌توان به کودکان بالای 3 تا 6 ماه که قادر به خوردن دارو هستند تجویز کرد. • مهم است که کودکان دوره کاملی از آنتی‌بیوتیک‌های تجویزشده را مصرف کنند، حتی اگر کودک دیگر نشانه‌ای از عفونت ادراری را ندارد. درمان ناکافی و تأخیری عفونت مجاری ادراری در کودکان می‌تواند موجب آسیب برگشت‌ناپذیر به کلیه‌ها شود.
عفونت مجاری ادراری عودکننده کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری عودکننده، علامت‌دار نیازمند آزمون‌های بیشتری مثل سونوگرافی، سیستو اورتروگرام در حال تخلیه ادرار و در زمان‌هایی اسکن اسکن اسید دی مرکاپتوسوسینیک هستند تا علل زمینه‌ای را شناسایی کنند. سه مشکل قابل‌درمان مهم در عفونت مجاری ادراری عودکننده عبارت‌اند از دریچه‌های پیشابراهی خلفی، دریچه‌ها پیشابراهی خلفی و سنگ‌های کلیه. بر اساس علل زمینه‌ای، درمان دارویی خاص به دنبال روش‌های پیش‌گیرنده و درمان آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه طولانی‌مدت برنامه‌ریزی می‌شوند. در برخی از کودکان درمان جراحی توسط نفرولوژیست و اورولوژیست برنامه‌ریزی می‌شود. دریچه پیشابراهی خلفی دریچه پیشابراهی خلفی دریچه‌های پیشابراهی خلفی یک ناهنجاری مادرزادی از پیشابراه است که در پسران رخ می‌دهد. این حالت رایج‌ترین علت انسداد قسمت‌های پایین‌تر مجاری ادراری در پسران است. مشکل اساسی و اهمیت آن: بافت‌های چین‌های مخاطی درون پیشابراه منجر به انسداد ناقص یا متناوب جریان طبیعی ادرار در دریچه‌های پیشابراهی خلفی می‌گردد. اندازه مثانه به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌یابد و دیواره عضلانی آن خیلی ضخیم می‌شود. یک مثانه خیلی بزرگ با فشار زیاد در داخل مثانه منجر به افزایش فشار می‌شود که به‌وسیله حالب‌ها و کلیه احساس می‌شود. این امر منتج به اتساع (گشادشدن) حالب‌ها و کلیه‌ها (پیلوکالیسیال) می‌گردد. چنین اتساعی، درصورتی‌که به‌موقع تشخیص و درمان نشود، می‌تواند در طولانی‌مدت منجر به بیماری کلیوی مزمن شود. حدود 25 تا 35 درصد کودکان مبتلا به دریچه‌های پیشابراهی خلفی احتمالاً به مرحله نهایی بیماری کلیوی مرحله نهایی بیماری کلیوی مبتلا خواهند شد؛ بنابراین دریچه‌های پیشابراهی خلفی علت قابل‌توجه ناخوشی و بیماری در نوزادان و کودکان است. علائم: علائم رایج دریچه‌های پیشابراهی خلفی عبارت‌اند از جریان ضعیف ادرار، چکه کردن ادرار، مشکل یا تقلا کردن در حین ادرار، شب‌ادراری، برجسته بودن بخش پایینی شکم (ناحیه بالای لگن)، ناشی از مثانه قابل‌لمس و عفونت مجرای ادراری. تشخیص: سونوگرافی پیش از تولد یا بعد از تولد در نوزادان پسر اولین سند تشخیص دریچه‌های پیشابراهی خلفی است. تائید تشخیص دریچه‌های پیشابراهی خلفی نیازمند سیستو اورتروگرام در حال تخلیه ادرار است که بلافاصله پس از تولد انجام می‌شود. درمان: جراحان (اورولوژیستها) و متخصصان کلیه (نفرولوژیستها) همراه باهم دریچه‌های پیشابراهی خلفی را درمان می‌کنند. اولین درمان برای بهبودی سریع قرار دادن لوله‌ای در مثانه است (که معمولاً از پیشابراه می‌گذرد و گاهی مستقیماً از دیواره شکم عبور داده می‌شود) تا ادرار را دائم خارج کند. روش‌های حمایتی همزمان مثل درمان عفونت، کم‌خونی و نارسایی کلیوی؛ و تصحیح سوءتغذیه و اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها به پیشرفت حالت عمومی کمک می‌کند. درمان قطعی دریچه‌های پیشابراهی خلفی برداشتن دریچه از طریق جراحی با استفاده از اندوسکوپ است. تمامی کودکان به دلیل خطر عفونت مجاری ادراری، مشکلات رشد، اختلالات الکترولیتی، کم‌خونی، فشارخون بالا و بیماری کلیوی مزمن نیازمند پیگیری منظم توسط یک نفرولوژیست در طول زندگی هستند. درصورتی‌که دریچه‌های پیشابراهی خلفی به‌موقع درمان نشود، موجب انسداد قسمت پایین‌تر مجرای ادراری در پسران و نارسایی مزمن کلیوی می‌شود.
رفلاکس مثانه به حالب رفلاکس مثانه به حالب رفلاکس مثانه به حالب رفلاکس مثانه به حالب «جریان رو به عقب ادرار از مثانه به حالب» است. چرا دانستن درباره رفلاکس به حالب مهم است؟ رفلاکس مثانه به حالب در حدود 30 تا 40 درصد کودکان مبتلا به عفونت ادراری وجود دارد و با تب همراه است. در بسیاری از کودکان مبتلا به رفلاکس مثانه به حالب ممکن است موجب زخم و آسیب به کلیه‌ها ایجاد شود. زخم کلیه برای مدت طولانی ممکن است موجب فشارخون بالا، مسمومیت حاملگی در خانم‌های جوان، بیماری کلیوی مزمن و در معدودی از بیماران، مرحله نهایی بیماری کلیوی شود. رفلاکس مثانه به حالب در اعضای خانواده فردی که مبتلا به رفلاکس مثانه به حالب است رایج‌تر است و در دختران بیشتر دیده می‌شود. رفلاکس مثانه به حالب چیست و چرا رخ می‌دهد؟ رفلاکس مثانه به حالب حالتی با جریان رو به عقب غیرطبیعی (رفلاکس) ادرار از مثانه به سمت حالب و احتمالاً به کلیه‌ها است. این مشکل می‌تواند در یک‌طرف یا هر دو طرف رخ دهد. ادراری که در کلیه‌ها تشکیل می‌شود به سمت پایین به مثانه از طریق حالب‌ها می‌رود. معمولاً ادرار در یک‌جهت، به سمت پایین‌رو به حالب و مثانه جریان دارد. در طول ادرار و درزمانی که مثانه با ادرار پر است، دریچه‌ای بین مثانه و حالب مسئول پیشگیری از جریان رو به عقب ادرار به سمت حالب است. رفلاکس مثانه به حالب ناشی از نقصی در مکانیسم این دریچه است. رفلاکس مثانه به حالب را می‌توان از خفیف تا شدید (درجه 1 تا 5) برحسب شدت‌جریان رو به عقب ادرار از مثانه به پیشاب‌راه‌ها و کلیه‌ها رتبه‌بندی کرد. رفلاکس مثانه به حالب در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری رایج است و خطر فشارخون و نارسایی مزمن کلیوی دارد.
چه عواملی موجب رفلاکس مثانه به حالب هستند؟ دو نوع رفلاکس مثانه به حالب وجود دارد. رفلاکس مثانه به حالب اولیه و رفلاکس مثانه به حالب ثانویه. رفلاکس مثانه به حالب اولیه رایج‌ترین نوع رفلاکس مثانه به حالب است و در هنگام تولد موجود است. رفلاکس مثانه به حالب ثانویه در هر سنی ممکن است رخ بدهد. این بیماری ناشی از انسداد یا سوء عملکرد مثانه یا پیشابراه با عفونت مثانه رخ می‌دهد. علائم رفلاکس مثانه‌ای پیشابراهی چیست؟ هیچ علامت و نشانه خاصی در مورد رفلاکس مثانه به حالب وجود ندارد؛ اما عود مکرر عفونت مجاری ادراری عفونت مجاری ادراری رایج‌ترین علامت رفلاکس مثانه به حالب است. در کودکان بزرگ‌تر که رفلاکس مثانه‌ای پیشابراهی درمان‌نشده دارند، علائم و نشانه‌ها به دلیل عوارضی چون فشارخون بالا، پروتئین در ادرار یا نارسایی کلیه بروز می‌کنند. رفلاکس مثانه به حالب رفلاکس مثانه به حالب چطور تشخیص داده می‌شود؟ بررسی‌های انجام‌شده در کودکانی که مشکوک به رفلاکس مثانه به حالب هستند عبارت‌اند از:
1- آزمون تشخیص ابتدایی رفلاکس مثانه به حالب • سیستواورتروگرام در هنگام ادرار کردن سیستو اورتروگرام در حال تخلیه ادرار استاندارد طلایی تشخیص رفلاکس وزیکواورترال و شدت آن (رتبه‌بندی) است. • رفلاکس وزیکواورترال برحسب میزان رفلاکس رتبه‌بندی می‌شود. رتبه رفلاکس مثانه به حالب نشان می‌دهد که چه مقدار ادرار به سمت عقب به پیشابراه¬ها و کلیه‌ها برمی‌گردد. رتبه‌بندی در تعیین پیش‌آگهی و مناسب‌ترین روش درمانی برای یک بیمار خاص کمک می‌کند. • در شکل ملایم رفلاکس مثانه به حالب، ادرار تنها به حالب‌ها و گاهی کلیه برمی‌گردد ولی با اتساع حالب همراه نیست (درجه یک و درجه دو). در شدیدترین شکل رفلاکس مثانه به حالب بیشترین رفلاکس ادرار با اتساع و پیچ‌خوردگی قابل‌توجه حالب و تورم شدید کلیوی (درجه پنج) وجود دارد. 2- بررسی‌های اضافی در مورد رفلاکس مثانه به حالب • آزمایش ادرار و کشت ادرار: برای تعیین عفونت مجرای ادراری استفاده می‌شود. • آزمایش خون: آزمایش‌های اصلی که معمولاً انجام می‌شوند عبارت‌اند از هموگلوبین، گلبول‌های سفید خون و کراتینین سرم. کراتینین سرم را می‌توان به‌عنوان معیاری از عملکرد کلیه در نظر گرفت. • سونوگرافی کلیه و مثانه: برای مشخص کردن اندازه و شکل کلیه‌ها و کشف زخم‌ها، سنگ‌های کلیوی، انسداد یا دیگر ناهنجاری‌ها. این روش قادر به تشخیص رفلاکس نیست. • اسکن اسید دی مرکاپتوسوسینیک کلیه: این روش بهترین روش برای کشف زخم یا اسکار کلیه است. رفلاکس مثانه به حالب چگونه درمان می‌شود؟ درمان رفلاکس مثانه به حالب برای پیشگیری از عفونت‌های محتمل و آسیب کلیوی مهم است. مدیریت رفلاکس مثانه‌ای پیشابراهی به درجه رفلاکس، سن کودکان و علائم بستگی دارد. سه گزینه درمانی برای رفلاکس مثانه به حالب وجود دارد: آنتی‌بیوتیک‌ها، جراحی و درمان آندوسکوپی. با آنتی‌بیوتیک‌های منظم در طولانی‌مدت (سال‌ها)، رفلاکس رتبه پایین بدون جراحی بهبود می‌یابد.
رایج‌ترین درمان خط اول رفلاکس مثانه به حالب استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای پیشگیری از عفونت ادراری است. جراحی و درمان آندوسکوپی در رفلاکس مثانه به حالب شدید یا در مواردی که آنتی‌بیوتیک‌ها کارآمد نبوده‌اند، در نظر گرفته می‌شود. رفلاکس مثانه به حالب خفیف: رفلاکس مثانه به حالب خفیف کاملاً تا وقتی‌که کودک 5، 6 ساله شود برطرف می‌شود. کودکان مبتلا به رفلاکس مثانه به حالب خفیف کمتر احتمال دارد که نیازمند جراحی شوند. در چنین بیمارانی، دوز پایینی از آنتی‌بیوتیک‌ها یک یا دو بار در روز در طولانی‌مدت برای پیشگیری از عفونت تعیین می‌شود. این حالت پیشگیری آنتی‌بیوتیکی نامیده می‌شود. پیش‌گیری آنتی‌بیوتیکی معمولاً تا زمانی که کودک 5 ساله شود ادامه دارد. به خاطر بسپارید که آنتی‌بیوتیک‌ها فی‌نفسه رفلاکس مثانه به حالب را تصحیح نمی‌کنند. نیتروفورانتوئین و کوتریموکسازول داروهای ترجیحی در پیشگیری آنتی‌بیوتیکی هستند. تمامی کودکان مبتلا به رفلاکس مثانه به حالب باید از روش‌های عمومی پیشگیری برای عفونت ادراری (که در بالا بررسی شد) و تخلیه منظم متناوب و دوگانه پیروی کنند. آزمایش‌های دوره‌ای ادرار برای کشف عفونت مجاری ادارای نیاز هستند. سیستو اورتروگرام در حال تخلیه ادرار و سونوگرافی سالیانه تکرار می‌شوند تا مشخص شود آیا رفلاکس فروکش کرده است. رفلاکس مثانه به حالب شدید: شکل شدید رفلاکس مثانه به حالب به‌خودی‌خود کمتر احتمال دارد که برطرف بشود. کودکان مبتلا به شکل شدید رفلاکس مثانه به حالب نیازمند جراحی یا درمان آندوسکوپی هستند. تصحیح رفلاکس از طریق جراحی باز (کاشتن مجدد حالب یا ایجاد روزنه از طریق پیشابراه به مثانه) از جریان رو به عقب ادرار جلوگیری می‌کند. مزیت اصلی جراحی میزان موفقیت بالای آن است (99 -88 درصد). درمان آندوسکوپی دومین روش درمانی کارآمد در شکل شدید رفلاکس مثانه به حالب است. مزایای تکنیک آندوسکوپی این است که به‌صورت سرپایی می‌تواند انجام شود، انجام آن فقط 15 دقیقه طول می‌کشد، خطرات کمتری دارد و نیازمند هیچ برش جدیدی نیست. درمان آندوسکوپی تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. در این روش با کمک اندوسکوپ (لوله‌ای روشن) یک ماده خاص حجیم است (مثلاً، دکسترانومر/ کو پلی مر هیالورونیک اسید – دفلاکس) به محلی وارد می‌شود که حالب وارد مثانه می‌شود. تزریق ماده حجیم، مقاومت در ورودی حالب را افزایش می‌یابد و از جریان رو به عقب پیشابراه جلوگیری می‌کند. میزان موفقیت برای برطرف کردن رفلاکس با این روش حدود 85 تا 90 درصد است. درمان آندوسکوپی یک گزینه درمانی راحت در مراحل ابتدایی رفلاکس مثانه به حالب است زیرا از مصرف طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک‌ها و فشار زندگی با رفلاکس مثانه به حالب برای سال‌ها جلوگیری می‌کند. پیگیری دقیق در رفلاکس مثانه به حالب توصیه می‌شود تا فشارخون، رشد، عود عفونت ادراری و آسیب به کلیه‌ها ارزیابی شوند
پیگیری کردن: تمامی کودکان مبتلا به رفلاکس مثانه به حالب باید به‌صورت منظم با اندازه‌گیری وزن، قد، فشارخون، آزمایش ادرار و دیگر آزمایش‌هایی کنترل شود که به‌وسیله پزشک توصیه‌شده است. بیمار مبتلا به عفونت مجاری ادراری چه زمانی باید با پزشک مشورت کند؟ در کودکان مبتلا به عفونت ادراری در صورت بروز موارد زیر باید بلافاصله با پزشک مشورت کرد: • تب طول کشیده، لرز، درد یا سوزش ادرار، بوی عفونت یا خون در ادرار. • تهوع یا استفراغی که از مصرف مایعات و دارو ممانعت می‌کند. • کم‌آبی ناشی از مصرف کم مایعات یا استفراغ. • درد در قسمت پشتی یا شکم. • تحریک‌پذیری، بی‌اشتهایی، عدم رشد یا سرحال نبودن کودک. جراحی و درمان آندوسکوپی در رفلاکس مثانه به حالب شدید یا زمانی که آنتی‌بیوتیک‌ها موفق نیست استفاده می‌شوند.
Free Download
Read Online
Kidney book in Persian
Kidney Guide in Persian Kidney Website Received
43
Million
Hits
wikipedia
Indian Society of Nephrology
nkf
Kidney India
http://nefros.net
magyar nephrological tarsasag